Phidippus regius Soroa

Phidippus regius Soroa

Kuba — region Soroa w prowincji Pinar del Río, wilgotne lasy i obszary skaliste w zachodniej części wyspy. Phidippus regius w odmianie „Soroa" to jedna z bardziej charakterystycznych linii kolorystycznych tego gatunku — samce dorosłe prezentują głębokie, granatowo-turkusowe ubarwienie szczękoczułków z metalicznym połyskiem, kontrastującym z czarnym ciałem i białymi pasami na odnóżach. Samice w odcieniach szarości, brązu i kremu, ze wzorem na odwłoku typowym dla rodzaju. Dorosłe osobniki osiągają 15–18 mm długości ciała.

Charakter klasyczny dla Phidippus regius — dzienny, aktywny, polujący wzrokiem na dystansie wielokrotnie przekraczającym długość ciała. Wobec opiekuna ciekawy, śledzi ruch przy szybie, podchodzi do karmy. Jad słaby, ukąszenie rzadkie. Samce wykonują tańce godowe — podnoszą nogogłaszczki, rytmicznie uderzają w podłoże, kołyszą odwłokiem — prezentując samicy pełen repertuar barw. Lokalność Soroa szczególnie nagradza obserwację samców w okresie godowym, bo metalicznie błyszczące szczękoczułki w ruchu są jednym z lepszych widoków, jakie hobby ma do zaoferowania.

Terrarium pionowe, 15×15×20 cm dla osobnika dorosłego. Schron w górnej części (kora dębu korkowego, tuba korkowa, sztuczna roślinność). Podłoże 2–3 cm umiarkowanie wilgotnego włókna kokosowego. Wilgotność umiarkowana — zraszanie ścianek, podłoże lekko wilgotne, nigdy mokre. Temperatura pokojowa (22–26°C) wystarcza. Karmienie drobnymi owadami: muszki Drosophila hydei, młode świerszcze, mniejsze karaczany.

Phidippus regius Soroa to lokalność dla hodowcy, który chce konkretną linię — efektowne ubarwienie samca i pewność pochodzenia. Łatwy w hodowli jak każdy Phidippus regius, dobry zarówno dla pierwszego skakuna, jak i dla kolekcjonera odmian. Klient, który widział samca w okresie godowym, rzadko wraca do bardziej generycznych Phidippus regius — Soroa to wybór, który pamięta się przez dłuższy czas.