Pterinochilus sp. lapalala

Pterinochilus sp. lapalala

Pterinochilus sp. lapalala pochodzi z gór Waterberg w prowincji Limpopo w Republice Południowej Afryki i jest najdalej na południe wysuniętym znanym przedstawicielem rodzaju. Naukowo opisano go w 2011 roku jako Pterinochilus lapalala, a nazwa honoruje Lapalala Wilderness School, zasłużoną dla ochrony tamtejszej przyrody. Ubarwienie jest stonowane, ale szlachetne: szarobeżowe ciało, złotawy odcień na grzbietowej stronie odnóży i szczękoczułkach, delikatne jaśniejsze promieniste linie na karapaksie oraz nieregularny rysunek ciemnych plam i prążków na odwłoku.

W naturze to specjalista od życia pod kamieniami. Zasiedla luźno leżące skały na zboczach porośniętych sawanną z krzewami i wypełnia przestrzeń pod kamieniem gęstą, nieregularną siecią, w której mieszka. Spłaszczona sylwetka jest przystosowaniem do takich szczelin. Gdy kamień zostaje podniesiony, pająki błyskawicznie rozbiegają się i znikają w zagłębieniach gruntu. W terrarium widać ten sam charakter: chętne oprzędzanie wystroju, jedwabne tunele i szybkość, która robi wrażenie nawet na doświadczonych hodowcach. Jak cały rodzaj jest defensywny i niepokojony szybko przyjmuje postawę obronną.

Oferujemy młode w stadium L3. Najlepiej sprawdzi się pojemnik bardziej szeroki niż wysoki, z warstwą 5-7 cm włókna kokosowego i płaskim kawałkiem kory dębu korkowego ułożonym na podłożu, pod którym pająk urządzi sobie kryjówkę. Waterberg to region suchy, z chłodnymi zimami i gorącym latem, dlatego podłoże utrzymujemy w większości suche, ale nigdy całe: część pojemnika regularnie zraszamy, a młode piją krople ze ścianek. Miska z wodą przyda się dopiero większym osobnikom. Temperatura pokojowa w zupełności wystarcza. Pokarm dopasowany do wielkości pająka zwykle znika szybko. Oprzędzona kora z czasem staje się centrum życia pająka i najlepszym punktem obserwacji.

To gatunek do obserwacji w terrarium i wybór dla zaawansowanych hodowców. Jad medycznie znaczący, bardzo duża szybkość i defensywny temperament wymagają spokojnej, przemyślanej obsługi i przewidywania ruchów pająka. W zamian dostajemy rzadko spotykanego przedstawiciela afrykańskich Harpactirinae o dobrze udokumentowanym, wąskim zasięgu, którego zwyczaje pod kamieniem da się podejrzeć w domowym terrarium. Ten gatunek nie wybacza pośpiechu, ale hojnie nagradza cierpliwość.