Hyllus walckenaeri

Hyllus walckenaeri

Afryka subsaharyjska — sawanny, zarośla, tereny otwarte z dostępem do słońca. Hyllus walckenaeri należy do rodzaju, który łączy wszystko czego można oczekiwać od skakuna — z jedną dodatkową cechą: rozmiar. Dorosłe samice osiągają 15–20 mm długości ciała, co plasuje ten gatunek wśród największych przedstawicieli Salticidae trzymanych w hobby. Ciało pokryte gęstym, srebrzysto-szarym owłosieniem z ciemniejszymi akcentami; szczękoczułki samców mienią się metalicznie w bocznym świetle. Sylwetka masywna, kompaktowa — bardziej przysadzista niż wysmukłe Phidippus.

Charakter typowo skakuni: dzienny, aktywny, polujący wzrokiem. Hyllus walckenaeri jest jednak bardziej zdecydowany niż klasyczny Phidippus regius — większa sylwetka idzie w parze z bardziej energicznym podejściem do karmienia. Skoki długie, precyzyjne, asekurowane jedwabiem. Wobec opiekuna pozostaje ciekawy, ale bardziej dystansowany niż mniejsze gatunki. Jad słaby dla człowieka, ukąszenie rzadkie i nieznaczące. Obserwacja Hyllusa polującego na większą ofiarę — chrząszcza, dorosłego świerszcza — to wyraźny pokaz siły rodzaju.

Terrarium pionowe, większe niż dla Phidippus regius — 20×20×30 cm minimum, ze względu na rozmiar pająka. Element wspinaczkowy w górnej części (kora dębu korkowego, gałęzie, sztuczna roślinność); podłoże 2–4 cm włókna kokosowego. Wilgotność umiarkowana, regularne zraszanie ścianek. Temperatura pokojowa wystarcza, ale gatunek dobrze znosi też lekko cieplejsze warunki (24–27°C). Karmienie: średnie świerszcze, młode karaczany, większe muszki — owad nie większy niż 2/3 ciała pająka.

Hyllus walckenaeri to gatunek dla hodowcy, który chce zobaczyć skakuna w pełnej skali. Klienci, którzy zaczęli od Phidippus regius i szukają czegoś większego i bardziej zdecydowanego, znajdują tu naturalną kontynuację. Polecany hodowcom z doświadczeniem w mniejszych skakunach — nie ze względu na trudność, lecz dlatego że karmienie i obsługa dużego skakuna wymaga pewności ręki.