Gatunek: Eresus walckenaeri
Nazwa polska: -
Występowanie: Wschodnie Śródziemnomorze (Bałkany, płd. Włochy, Turcja, Wyspy Egejskie)
Temperatura: 24-30°C, dobrze radzi sobie w temperaturze pokojowej
Wilgotność: Niska — NIE podlewać w ogóle; wodę pobierają z pokarmu (wilgoć jest dla nich zabójcza)
Wielkość docelowa: Samica duża — do ok. 2 cm ciała (jeden z największych Eresus)
Grupa: Naziemny (jedwabna nora/tuba)
Szybkość: Umiarkowany
Siła jadu: Słaby
Temperament: Skryty
Polecany: Średnio zaawansowanym hodowcom
Uwagi: Pająk biedronkowy (Eresidae); brak włosków parzących; NIE wymaga zaświadczenia CITES
Eresus walckenaeri
towar niedostępny
Opis
Eresus walckenaeri
Eresus walckenaeri to jeden z największych i najbardziej imponujących pająków biedronkowych — gatunek wschodniego Śródziemnomorza, z Bałkanów, południowych Włoch, Turcji i wysp Morza Egejskiego. Samiec olśniewa czerwienią odwłoka i czarnymi plamami, a wyjątkowo duża samica (do ok. 2 cm ciała) często nosi czerwoną przepaskę na odwłoku — rzadkość wśród Eresus.
To gatunek naziemny i skryty. Buduje solidną jedwabną norę z zamaskowanym wejściem, z której poluje z zasadzki. Większość czasu spędza w ukryciu — tym cenniejszy jest moment, gdy pokazuje się przy norze.
W hodowli liczy się ciepło i przede wszystkim **suchość**: suche podłoże, zero zraszania, dobra wentylacja. To gatunek śródziemnomorski — wilgoć jest dla niego zabójcza. Pojemnik z warstwą podłoża pozwalającą zbudować norę w zupełności wystarcza.
Dla hodowcy, który chce w kolekcji największego z europejskich „biedronkowych" — okazałą samicę i spektakularnego samca, przy minimalnych, lecz konkretnych wymaganiach (sucho i ciepło).