Cyriocosmus sp. ventana

Cyriocosmus sp. ventana

W świecie ptaszników nie wszystko musi być duże, żeby robić wrażenie. Rodzaj Cyriocosmus obejmuje karłowate gatunki z Ameryki Południowej, u których cała uroda mieści się na powierzchni kilku centymetrów: kontrastowe wzory na odwłoku, delikatny połysk karapaksu, zgrabna, zwarta sylwetka. Cyriocosmus sp. ventana to gatunek jeszcze nieopisany naukowo. „Ventana” to robocza nazwa używana przez hodowców, a dokładne pochodzenie wciąż czeka na opisanie. Podrośnięty osobnik (na zdjęciu) ma złotobrązowy, gęsto owłosiony karapaks, czarne uda i stalowoszare, jasno prążkowane dalsze odcinki nóg. Rzadko pojawia się w ofertach, co dla kolekcjonera karłowatych gatunków jest dodatkowym argumentem.

Pająki z tego rodzaju są aktywne i ciekawskie. Młode chętnie kopią, budują pod ziemią system korytarzy i wybierają dogodne miejsce przy ściance, skąd czatują na zdobycz. Z wiekiem stają się bardziej skryte, ale nadal pokazują się, zwłaszcza wieczorem. Charakter mają spokojny: niepokojone raczej wycofują się do kryjówki, niż próbują się bronić. To gatunek do obserwacji w terrarium, a obserwacja małego drapieżnika przy pracy potrafi wciągnąć bardziej niż niejeden okazały ptasznik. Karłowate gatunki zwykle dojrzewają szybciej niż duże, więc rozwój malucha można śledzić z wylinki na wylinkę bez wieloletniego czekania.

Dla młodego L1 wystarczy mały, dobrze wentylowany pojemnik z kilkoma centymetrami włókna kokosowego. Podłoże trzymaj lekko wilgotne, nigdy całkowicie suche, a regularne zraszanie części pojemnika zostawia krople na ściankach, z których maluch pije. Temperatura pokojowa jest w porządku, optymalnie 24-27°C. Karmienie drobną ofiarą, dopasowaną do wielkości pająka, np. przyciętymi świerszczami lub młodymi karaczanami. Resztki pokarmu warto usuwać, żeby w małym pojemniku nie rozwijała się pleśń. Po wylince daj pająkowi kilka dni spokoju, zanim podasz kolejną ofiarę, a pojemnik trzymaj z dala od przeciągów i bezpośredniego słońca.

Cyriocosmus sp. ventana to wybór dla hodowcy, który ma już pierwszego ptasznika i szuka czegoś mniej oczywistego. Zajmuje mało miejsca, nie wymaga specjalistycznego sprzętu, a jednocześnie uczy cierpliwości i uważnej obserwacji. To także okazja, by mieć w kolekcji gatunek, którego historia wciąż czeka na dopisanie kolejnych rozdziałów. Płci młodych L1 nie da się jeszcze określić, więc każda wylinka to mała niespodzianka.