Cyriocosmus sp. primavera

Cyriocosmus sp. primavera

Cyriocosmus to rodzaj karłowatych ptaszników z Ameryki Południowej, które nadrabiają niewielki rozmiar rysunkiem. U wielu gatunków odwłok zdobi kontrastowy deseń, a karapaks potrafi błyszczeć metalicznie w bocznym świetle. Cyriocosmus sp. primavera to gatunek, który wciąż czeka na opis naukowy. „Primavera” to robocza nazwa używana przez hodowców, a dokładne pochodzenie pozostaje nieopisane. Podrośnięty osobnik (na zdjęciu) ma nogi w stalowym, niebieskozielonym odcieniu z jasnymi paskami, złotobrązowy karapaks i ciemny odwłok z rudą plamą. Tym ciekawiej obserwować, jak z kolejnymi wylinkami to wybarwienie się pojawia.

Maluchy Cyriocosmus są żwawe i zaskakująco śmiałe jak na swoje wymiary. Chętnie przekopują podłoże, drążą korytarze przy ściankach pojemnika i tam zaczajają się na ofiarę. Z wiekiem spędzają więcej czasu w kryjówce, ale o zmierzchu wychodzą na powierzchnię. Temperament rodzaju jest spokojny: zaniepokojony pająk zwykle po prostu chowa się pod ziemię. To zwierzę do obserwacji w terrarium, a jego codzienne zwyczaje dostarczają zaskakująco dużo materiału do podglądania. Karłowate ptaszniki zwykle dojrzewają szybciej niż duże gatunki, więc na pierwsze zmiany w wyglądzie nie trzeba czekać latami.

Młode w stadium L1 są bardzo małe, dlatego najlepiej sprawdza się niewielki pojemnik z dobrą wentylacją i kilkoma centymetrami włókna kokosowego, w którym pająk wykopie własną kryjówkę. Podłoże powinno być lekko wilgotne, nigdy całkowicie suche, a regularne zraszanie fragmentu pojemnika zapewnia maluchowi krople na ściankach, z których pije. Wystarczy temperatura pokojowa, optymalnie 24-27°C. Karm drobną ofiarą, np. przyciętymi świerszczami lub młodymi karaczanami, a niezjedzone resztki usuwaj. Pojemnik ustaw z dala od przeciągów i bezpośredniego słońca. Po wylince odczekaj kilka dni z karmieniem, aż nowy pancerz stwardnieje.

To propozycja dla osoby, która ma już za sobą pierwszego ptasznika i chce zajrzeć w świat karłowatych gatunków. Nie wymaga dużego terrarium ani skomplikowanego sprzętu, za to wymaga uważnego oka, bo maluch potrafi zniknąć w podłożu na długie tygodnie. W zamian daje satysfakcję z obserwacji gatunku, o którym wciąż wiadomo niewiele, i miejsce w kolekcji, które zajmuje mało przestrzeni, a przyciąga dużo uwagi. Płci tak małych młodych nie da się jeszcze określić.