Cyriocosmus sp. lolo

Cyriocosmus sp. lolo

Cyriocosmus sp. lolo to nieopisany jeszcze naukowo gatunek z rodzaju karłowatych ptaszników Ameryki Południowej, który należy do najmniejszych przedstawicieli rodziny ptasznikowatych. Pod nazwą "lolo" pojawia się w hodowlach od niedawna, jego dokładne pochodzenie nie jest jednak opisane w literaturze, a sam gatunek czeka na formalny opis. Podrośnięty osobnik (na zdjęciu) łączy jasny, różowobeżowy karapaks z czarnym odwłokiem ozdobionym beżową plamą, a ciemnoszare nogi mają jasne obrączki na stawach. Z kolejnymi wylinkami rysunek staje się coraz wyraźniejszy, więc odchowanie malucha od L1 pozwala śledzić tę przemianę.

W hodowli Cyriocosmus zachowują się jak miniaturowe wersje większych ptaszników naziemnych. Młode prowadzą naziemny tryb życia, chętnie korzystają z kryjówki i przekopują podłoże, tworząc własne korytarzyki przy ściankach pojemnika, dzięki czemu czasem widać je "w przekroju". Najciekawszy moment to karmienie: drobny pająk czeka nieruchomo, po czym jednym zrywem dopada ofiarę i wycofuje się z nią do schronienia. Temperament rodzaju jest spokojny, raczej płochliwy niż obronny, a jad uznawany jest za słaby. Przy tak małym pająku każda zdobycz, każda nowa nić przy wejściu do kryjówki i każda wylinka stają się drobnym wydarzeniem, które warto obserwować z bliska.

Młode L1 trzymamy w małym pojemniku z dobrą wentylacją i kilkoma centymetrami włókna kokosowego. Część podłoża regularnie zraszamy, reszta może lekko podsychać, ale podłoże nigdy nie powinno być całe suche. Maluchy piją z kropli osiadających na ściankach po zraszaniu, a miska z wodą przyda się dopiero większym osobnikom. Karmimy drobnymi ofiarami dopasowanymi do wielkości pająka, np. młodymi świerszczami lub przyciętymi larwami mącznika. Wystarcza temperatura pokojowa. Dorosłym wystarczy niewielkie terrarium naziemne z 5-7 cm podłoża i kryjówką z kory dębu korkowego.

To propozycja dla hodowcy, który ma już za sobą pierwsze ptaszniki albo kolekcjonuje karłowate gatunki. Cyriocosmus sp. lolo zajmie niewiele miejsca na półce, a odwdzięczy się tym, co w Cyriocosmus najlepsze: ruchem, sprytnym polowaniem i drobnymi zmianami wyglądu z każdą wylinką. Gatunki wciąż noszące w nazwie "sp." to też okazja, by śledzić rodzaj, w którym na opis czekają kolejne odkrycia.