Augacephalus breyeri

Augacephalus breyeri to mieszkaniec południowych sawann i suchych zarośli — od RPA przez Mozambik i Eswatini aż po Zimbabwe. Wyróżnia się głowotułowiem o oliwkowo-złotym, metalicznym połysku, który w odpowiednim oświetleniu zdaje się świecić od środka. Reszta ciała utrzymana jest w spokojnych odcieniach brązu i ciepłego beżu, ale to właśnie carapax przyciąga wzrok i odróżnia ten gatunek od krewniaków z rodzaju Pterinochilus, do którego dawniej był przypisany.

W naturze prowadzi tryb skryty — większość życia spędza w głębokich norach, które samodzielnie kopie w suchym podłożu. Wieczorem i nocą wychodzi na łowy, ustawiając się przy wejściu do nory i czekając na owada. W hodowli zachowuje ten rytm: w dzień rzadko widoczny, po zmroku zaczyna być aktywny. Jako ptasznik Starego Świata nie posiada włosków parzących, ale dysponuje za to silnym jadem neurotoksycznym i bardzo szybkim refleksem. Sprowokowany przyjmuje wyraźną pozę obronną — uniesione przednie odnóża, odsłonięte szczękoczułki. Atakuje rzadko, ale zdecydowanie. Obserwacja kopania nor, polowań z zasadzki i przygotowania nory na wylinkę to dla wielu hodowców najciekawszy aspekt trzymania tego gatunku.

Terrarium naziemne z grubą warstwą podłoża — minimum 10 cm, lepiej więcej — z włókna kokosowego i ziemi, lekko ubitego. Pająk wykorzysta każdy centymetr głębokości na własne korytarze. Tuba korkowa lub kora dębu korkowego jako naturalny punkt startowy do drążenia. Większość podłoża utrzymywana sucho, ale jeden róg regularnie zraszany, żeby pająk miał wybór wilgotności. U dorosłych osobników miska z wodą; u młodszych wystarczy zraszanie ścianek. Temperatura pokojowa w zupełności wystarcza — gatunek dobrze radzi sobie w typowych warunkach mieszkania. Karmienie standardowe — świerszcze, karaczany — bez wymuszania częstotliwości; pająk sam wie, kiedy jest gotów. W okresie przed wylinką potrafi zniknąć z widoku na tygodnie, zatykając wejście do nory pajęczyną i grudkami podłoża.

Nie jest to ptasznik dla początkujących. Brak włosków parzących nie czyni go bezpiecznym — szybki, defensywny i z silnym jadem, wymaga doświadczenia w manipulacji i pewnego oka. Polecany hodowcom, którzy mają już za sobą kilka gatunków Starego Świata i wiedzą, jak czytać postawę pająka, zanim ten zareaguje. W zamian dostają jednego z najbardziej charakterystycznych wizualnie ptaszników afrykańskich — z głowotułowiem, który dosłownie świeci, i zachowaniami, które pokazują pełnię natury naziemnego łowcy z nory.