Pamphobeteus sp. machala

Pamphobeteus sp. machala

Ekwador – okolice miasta Machala, nizinne wybrzeże pacyficzne, wilgotne lasy tropikalne. Pamphobeteus sp. machala to formalnie nieopisany gatunek z rodzaju Pamphobeteus, czyli z tej grupy ptaszników, które najpełniej oddają słowo „masywny". Dorosłe samice osiągają 7-9 cm długości ciała i rozpiętość nóg do około 20 cm, a dorosłe samce – choć mniejsze – prezentują jedne z najbardziej spektakularnych ubarwień w hobby: głębokie fiolety, granaty i metaliczne róże na nogach i karapaczu.

Spokojny w młodości, z wiekiem nabiera charakteru. Dorosłe samice bywają zdecydowane przy karmieniu i defensywne przy przeszkadzaniu – potrafią wyczesać włoski parzące, typowo dla ptaszników Nowego Świata. Jad słaby do umiarkowanego, niegroźny dla zdrowego człowieka. Tryb życia naziemny z silną tendencją do drążenia płytkich nor i kryjówek pod elementami wystroju. Często polują z zasadzki przy wejściu do schronienia – obserwacja dorosłej samicy podczas żerowania to jedno z lepszych widowisk w prywatnej kolekcji.

W terrarium wymaga przestronnego pojemnika – dla dorosłej samicy minimum 30x30 cm dna – z warstwą podłoża 7-10 cm z włókna kokosowego i ziemi. Tuba korkowa lub kora dębu korkowego jako kryjówka. Większość podłoża sucho, jeden róg regularnie zraszany. U dorosłych osobników miska z wodą; u młodszych zraszanie ścianek. Temperatura pokojowa wystarcza. Karmienie standardowe.

Pamphobeteus sp. machala to gatunek dla średniozaawansowanego hodowcy, który chce wejść w świat dużych Pamphobeteusów. Nie jest pająkiem trudnym hodowlanie – odporny, łatwy w utrzymaniu, niewymagający kosmicznych warunków. Wymaga miejsca, cierpliwości i akceptacji faktu, że to gatunek z charakterem. W zamian – jeden z najefektowniejszych ptaszników, jakie można obserwować w prywatnej kolekcji.